Mijn cdke met al mijn fotokes heeft spijtig genoeg de vlucht naar Belgie niet overleeft. Hopelijk kan Michel nog een copietje voor me maken. Ik heb dan maar alvast de fotokes van Felipe zijn site naar hier overgebracht.

Deze zaterdag gaat onze Hulk zich voor de eerste maal in de ring begeven. Hij is er helemaal klaar voor en gaat het opnemen tegen Sebastiaan Munster. Het gala start om 18u vlak na de vechtsportbeurs in Barneveld. We vertrekken allemaal gezamelijk bij me thuis op de parking rond 15u zodat Dimi tijdig kan inwegen. Als je meer info wenst of vragen hebt, geef me dan een seintje. 

Aangekomen in Brussel, geen bagage te bespeuren. Papiertjes invullen en naar huis met een verstopte neus en een zere keel van de airco op het vliegtuig. Thuis aangekomen had de batterij van mijn audi a3 geen zin meer en kwam martijn me even helpen om de wagen terug aan de praat te krijgen. Niets aan te doen, dan maar naar de garage. Koffers nog steeds niet ontvangen, maar ik besef maar al te goed dat ik terug in de realiteit van het dagelijkse leven ben. Wat mis ik Brazilie. ps:Oma wees niet ongerust ik kom in het weekend wel eens dag zeggen.

Er zijn slechts 5 gordels in braziliaans jiu-jitsu. Wit, Blauw, Paars, Bruin en Zwart. Verder zijn er nog de speciale gordels zoals de geel-groene wedstrijd gordel en de rood-zwarte voor de 7e dan graad. Sommige scholen gebruiken ook witte streepjes op de hand van de gordel, maar meestal enkel voor de lagere banden.

In tegenstelling tot andere vechtsporten die gordels gebruiken, is het graden systeem van braziliaans jiu-jitsu enkel gebasseerd op het kunnen van de drager. Het kunnen tonen van een gelijkaardig niveau van vechten met een gelijkaardig persoon en gelijkaardige graad onder volledige weerstand. De streepje kunnen worden gegeven om leerlingen te motiveren. Een blauwe gordel met 1 streepje is net zo goed blauw als iemand met een blauwe gordel met 4 streepjes. Maar die met 4 streepjes is mischien al langer blauw of heeft betere wedstrijdresultaten of kan beter les geven of ...

Gemiddeld duurt het een goeie 12 jaar voor iemand zwart kan behalen. Meestal een goeie 3 jaar per gordel. Natuurlijk is het volledig afhankelijk van het aantal uren dat je per week gaat trainen, de leraars die je hebt, je persoonlijke aanleg en dergelijke. Een voorbeeld van een uitzondering is pe de pano, die er slechts 4 jaar over deed. Na 6 maanden kreeg hij blauw en na 1 jaar won hij de wereld kampioenschappen. Hij kreeg paars en won het volgende jaar in deze category. Kreeg bruin en won. Kreeg zwart na een dikke 4 jaar en werd vervolgens na twee jaar wereldkampioen in zwart absolute. Maar dit zijn natuurlijk de uitzonderingen.

Typisch aan een braziliaanse gordel is de kleur, dat iets bleker is dan de door ons gekende judo kleuren en het zwarte of rode blokje dat je onderaan de gordel op een 1 cm van de onderrand kan vinden. Ikzelf noem dit de hand van de gordel, maar ik ben zeker dat er hier ook een officiele benaming voor bestaat. Deze hand van de gordel is meestal zwart van kleur en kan 1 tot 4 witte streepjes bevatten. Op zwarte gordels is deze rood van kleur. Soms word er op de lagere gordels ook een rode hand aangebracht en dit verwijst dan naar het feit dat de drager een lesgever is. Bij de zwarte gordels word bij lesgevers de hand van het rode blokje aan beide zijde met een wit blokje afgesloten om aan te tonen dat dit een gevorderde lesgever is. Deze twee witte blokjes tellen niet mee in de dan gradering.

En tot slot worden voor kinderen soms de traditionele judo kleurgordels gebruikt. Vooral omwille van motivatie.

Er is veel vraag naar wat zo een trainingsreisje kost. Dus ga ik hier de algemene kosten steeds aanvullen. Om van reais, de braziliaanse munt om te zetten naar euro deel je best door 3 om een ruwe schatting te hebben.

• het vliegtuigticket : als je heel vroeg boekt zo'n 700 euro, als je wacht tot een maand of 2 ervoor zo'n 1200 euro. Natuurlijk steeds afhankelijk van het seizoen. Kijk maar eens op airstop. 
• het verblijf : in rio zijn veel kamertjes te huur. Van heel klein naar heel groot. Ja mag rekenen dat je rond de 500 euro betaald voor een plaats waar je met 2 kan slapen. Er zijn vele opties en het hangt voornamelijk af van het comfort dat je zelf wil.
• het eten : eten is hier goedkoop. Er zijn meerdere plaatsen waar je op een bordje kan opscheppen en dan betalen volgens het gewicht. Je kan best wel de sushi op een ander bordje leggen vermits in vele locaties hier een duurdere prijs voor gerekend word. Ik had gemiddeld een 15 reais met drank inbegrepen per maaltijd. Voor de a volonte betaal je zo een 40 reias met drank inclusief.
• de drank : verse fruitsappen en water zijn hier het goedkoopst, je kan hier voor 2 of 3 reias van eender welk fruit een 33cl bekertje krijgen. Frisdranken zijn duurden en het zou dus dom zijn om hier geld aan te verspillen.
• de sauna : het warm waterbad, de fitness en dergelijke die zich bevinden naast de school voor ratinho kan je geruiken voor een 40 reais per 14 dagen. Van andere fitness locaties heb ik geen idee.
• de training : de meeste scholen rekenen zo'n 300 reais per maand aan om er te trainen. Dit zijn natuurlijk de prijzen voor ons buitenlanders :)
• de wedstrijden : als europeaan betaal je 25 reias om je in te schrijven in de federatie. Je moet dan een engelstalig papier invullen, een copy van je paspoort en twee pasfotos inleveren. Nadien betaal je voor elke wedstrijd zo een goeie 75 reias. Zorg er voor dat je een lidkaart krijgt zodat je deze overal kan tonen als je op een competitie bent.
• het vervoer : in rio kan je best de bus nemen om je te verplaatsen over iets langere afstanden. Het kost je 1,80 reais voor een rit. Na 23u kan je best de taxi nemen of als je met genoeg bent om de prijs te delen. De taxi kost zo'n 10 reais voor van Leblon naar Copacabana te rijden en een goeie 25 reais voor van Leblon naar Barra te rijden.

Al bij al mag je dus zeker een dikke 2500 euro rekenen om er een maandje te gaan trainen, als je niet naar de winkels gaat natuurlijk. Maar het is zeker de moeite waard.

Zaterdag nacht om 4 uur in de morgen zaten we allemaal bij Chico thuis voor de pay par view. De finales van de Pride Grand Prix 2005 gingen er aankomen. Het was wel even schikken om iedereen voor de kleine tv geplaatst te krijgen. Vooral als je weet dat Comprido, Chico, Gaby enzo heel kleine jongens zijn. Gelukkig dat Michel, Ik en Felipe een beetje konden compenseren. De show was geweldig, maar vermits het live uitgezonden werd hadden we veel reclames en herhalingen aan ons been om de pauzes van het publiek te overbruggen. De uitslagen zal je wel overal op het net kunnen lezen. Maar hier toch even enkele korte opmerkingen. De partij tussen Yoshida en Tank Abott leek me niet helemaal echt, misschien een beetje gefixt ? Fedor tegen Crocop was echt niet normaal. Die Fedor is een machine denk ik, hij vecht heel strategisch en wist Crocop te ground and pounden maar ook rechtstaand. Raar hey. Verder won shogun van onze noorderbuur, die er welliswaar weer bijna in slaagde om zijn guilotine aan te zetten. We gaan nog veel van deze overheem zien, want hij kan aardig worstellen en dit samen met zijn knie techniek is al een geweldige combinatie. Denk persoonlijk dat hij een beetje meer tijd in braziliaans jiu-jitsu zou moeten steken om nog completer te worden. Maar dan spreek ik natuurlijk voor eigen winkel :) Arona tegen Wanderlei was een geweldige partij waarbij Silva voor de eerste maal een beetje een verstaarde blik kreeg, net zoals Crocop. Een beetje een blik van ai dat is hier niet zo eenvoudig. De finale was dan uiteindelijk tussen Arona en Shogun, maar ik denk dat er helemaal in het begin al een slag van Shogon tegen het achterhoofd van Arona moet geland zijn want deze was heel chaotisch aan het verdedigen en werd uiteindelijk ko geslagen vanuit sidecontrol. Misschien vind je de uitleg wel op het mixfight forum. Om 8u30 begaven we ons naar de ochtend markt en namen er een ontbijtje om enkele uren later terug op de masters en seniors te staan om te zien hoe onze texaanse vriend de tweede plaats behaalde in de azul absolute, voornamelijk te danken aan zijn wedstrijd judo worpen. En alle prive lessen met damian maia ?

De Masters and Seniors 2005 zit er op, na meerdere zware gevechten werd mijn tegenstander in de finale gediscwalifiseerd omdat ie me hard op de mat neerslamde. Spijtig omwille van het gevecht dat mooi op gang was, maar toch een verdiend goud voor me. Wel pijn aan heel mijn rechter zijde. Mijn knie en elleboog waren al geblesseerd, maar na de eerste partij iets overrokken in mijn lies en na de slam iets in mijn rug. Hopelijk doet morgen en vooral overmorgen niet alles te veel pijn. De reis zit er bijna op en dan kan ik even rusten terwijl ik den Hulk afmat voor zijn vale tudo wedstrijd. Gaby had pech in zijn partij tegen een nog grotere beer en moest opgeven voor een wurging. Michel ging vlotjes door zijn partijen en won de pluma. Tot grote verrassing kregen we dan ook nog eens van Felipe de faixa roxa en kunnen ons nu tot de enkelingen binnen europe begeven. To be continued...

Je voorbereiden om wedstrijd te gaan vechten hier in Rio is echt vreselijk. De trainingen beginnen meestal met een nogal rustige opwarming en na enkele willekeurige technieken word je in koppeltjes gezet om te rollen. Soms zijn dit goeie tegenstanders, soms echter niet zo diegene waar je mee wil trainen voor een wedstrijd. Meestal omdat ze net iets te wild naar je zin gaan. Verder zijn er alle andere aspecten zoals te weinig conditietraining, minder goed slapen, het lastig hebben omwille van allerlei blessures van vermoeidheid en zo verder.

Op de wedstrijd zelf mag je coach niet op de mat en moet dus van ver naar je staan roepen. Wat in mijn geval (met mijn doof oor) dus helemaal hopeloos is. Je punten weet je dus niet altijd en de tijd daar kan je ook naar fluiten. De scheidsrechters zijn niet altijd even onpartijdig en wanneer je moet vechten is een groot vraagteken.

Maar desondanks gaan we zaterdag het toch nog eens proberen, als de zwelling in mijn elleboog verdwenen is, op de masters en seniors. Een tornooi waar je pas vanaf je 30tigste aan mee mag doen. We zijn al ingeschreven op de federatie. Ook zo iets leuk, europeanen betalen 25 reais om lid te worden, brazilianen iets minder, amerikanen iets meer. Je hebt 2 fotokes en een copie van je identiteitskaart nodig. Voor elke wedstrijd betaal je zelf zo een goeie 75 reias wat ook niet echt goedkoop is. Zowel Gaby, Michel als ik gaan het de anderen zo moeilijk mogelijk maken en hopelijk een beetje goud van de brazilianen stelen. Michel is vandaag aangekomen, maar het is hier momenteel zo druk dat ik hem nog niet gezien heb. Misschien straks, als ze iets gaan eten (ze = de niet vechters, want ik ben al vet genoeg) Morgen vroeg ga ik bij de apotheker eens met de kimono op de weegschaal staan zodat ik weet of het een dagje op water en cashew noten word.

Voor al diegenen die me mails hebben gestuurd, erg bedankt maar wees geduldig, ik ben heel traag door de berg aan het kruipen. Even zonder aansluiting en nu staan er nog een 100tal te wachten.

Tot weldra,

K 

Heb hier even tijd op te internetschen, maar veel is er niet te vertellen. We trainen hier op het kamp veel en voor de rest veel slapen. Ook veel naar allerlei dvdkes gekeken. Van Judo tot de nieuwe reeks van Marcelo Garcia. Vandaag was het meer een rustdag. Deze morgen een boot tochtje gemaakt langs de eilandjes van buzios. Veel zon opgenomen en ook veel zand. Het kamp is echt reuze. Veel meer uitleg dan je in de school in rio krijgt en veel persoonlijker. Wel heel veel eten, twee maar warm en zoveel tussendoortjes als je maar wil. Zal oppassen worden voor mijn gewicht want ben hier enkel maar bijgekomen van hun guarana en coca cola lisch.

Vrijdag was een nogal saaie dag, iemand had zijn vlucht gemist en we moesten er een drie tal uurtjes op wachten alvorens we ons naar Buzios konden begeven voor het kamp. De ligging van de villa is geweldig. Trainen met zicht op zee en na het rollen even een duikje in het zwembad. De sfeer is reuze en velen met verschillende vechtsport achtergronden. Vandaag heb ik al even met Damian en Comprido gevochten en dit was eens een andere ervaring. Beide zwaargewichten hebben me eens laten zien dat er submissies in overvloed bestaan en dat je ze blijkbaar met alle eenvoud kan aanzetten... op mij dan weliswaar. Verder hebben we met guard passing bezig geweest en tot mijn verbazing kwam ik weer achter enkele details die ik bij deze technieken nog niet opgemerkt had. Nu even aan het wandelen en enkele zwemschortjes gekocht om onder de kimono aan te doen. Veel eenvoudiger om dadelijk de zee in te duiken. Tot de volgende...